Thinkie (36) in Zoetermeer – Leiden

Thinkie wilde graag haar verhaal over haar woningnood vertellen. De problemen met haar woonsituatie zijn begonnen in 2015, rond de tijd dat ze van haar man scheidde.

Ze schreef zich in voor een sociale huurwoning in Rijnland en Haaglanden. Door haar korte inschrijftijd maakte Thinkie nog geen enkele kans. Daarom trok ze in 2015 bij haar ouders in Zoetermeer in en moest ze veel van haar spullen opslaan bij vrienden. Ze hoopte dat het tijdelijk zou zijn, maar inmiddels woont ze meer dan tweeënhalfjaar bij haar ouders in.

Sparen

Thinkie wil heel graag een huis vinden in Leiden, in de buurt van haar nieuwe partner en een deel van haar sociale netwerk. Haar tweede keus is een huis in Zoetermeer, waar haar werk is en ze ook vrienden en familie heeft. Wat een geschikte woning is, ziet Thinkie als een puzzel. Ze wil zo snel mogelijk een woning vinden, maar moet ook vooruitdenken. Als ze een sociale huurwoning krijgt, moet deze namelijk wel geschikt zijn om de komende jaren te blijven wonen. Eenmaal een huis gekregen, betekent namelijk dat alle opgespaarde inschrijfduur ‘gebruikt’ is en ze weer opnieuw moet gaan ‘sparen’ voor ze kans maakt op een ander (groter) huis. Het huis moet wel ook passen binnen haar huidige budget.

En dat budget is nou net het probleem; dat is te laag voor een woning in de vrije sector of via de particuliere verhuur. Thinkie heeft sinds kort een baan voor twee dagen in de week, maar kan niet meer dagen werken door haar chronische ziekte en haar deeltijdstudie. Al deze delen bij elkaar opgeteld maken dat Thinkie constant tussen wal en schip belandt: haar arbeidsongeschiktheid werd niet erkend, ze kreeg geen studiefinanciering omdat ze deeltijdstudent is, en toen ze zich na haar scheiding kon inschrijven voor een sociale huurwoning was voor mensen zonder kinderen net de mogelijkheid afgeschaft om vanwege een scheiding extra inschrijfduur te krijgen. Al die omstandigheden tellen bij elkaar op en versterken het probleem. Thinkie heeft de drive om zelfstandig te zijn en mee te doen met de maatschappij, maar als de voorzieningen die dit mogelijk maken verdwijnen, wordt dat steeds moeilijker. “Als je een laag inkomen én gezondheidsproblemen hebt en ook nog gaat scheiden, dan maakt dat je afhankelijk van vrienden en familie.”

De tijd dringt

Het is lastig voor Thinkie om bij haar ouders in huis te wonen. Ze mist het om zelfstandig te kunnen leven, met haar eigen plekje en eigen spullen en heeft het gevoel dat ze haar ouders en vrienden belast. Daarnaast is haar stiefvader ernstig ziek, waardoor ze beperkt is in het gebruik van het huis. Het is bijvoorbeeld erg lastig om vrienden uit te nodigen, en het huis te gebruiken zoals Thinkie graag zou willen. Door gezondheidsomstandigheden van haar ouders is het de vraag hoe lang die nog in hun huidige woning kunnen blijven. Als zij verhuizen naar een appartementje is er geen ruimte meer voor Thinkie en is het voor haar noodzakelijk om een andere woning te vinden om niet op straat te belanden.

Thinkie is twee keer uitgenodigd om een huis te bezichtigen, maar zonder succes. Ze puzzelt en maakt plannen, maar heeft het idee dat het voor een groot deel buiten haar macht ligt wat er met haar gebeurt. De situatie levert steeds meer druk op, en het blijf maar rondjes draaien in haar hoofd. “Ik hoop dat ik later dit jaar iets ga vinden, daar houd ik me aan vast.”